Nieuzyskanie wymaganej większości głosów oznacza brak podjęcia uchwały, a tym samym brak zdarzenia prawnego podlegającego zaskarżeniu. Odrzucenie projektu nie daje właścicielom żadnej drogi do zmiany wyniku głosowania przed sądem i nie zastępuje zgody wspólnoty na planowane działania.
Zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2021 r. poz. 1048; dalej: uwl), uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów, chyba że w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos. Oznacza to, że uchwała zapada jedynie wtedy, gdy większość głosów zostaje oddana za jej treścią – w przeciwnym razie nie zostaje podjęta.
Uchwała, która nie została podjęta nie jest „uchwałą negatywną”. Uchwała taka w ogóle nie istnieje, bowiem nie doszło do jej przegłosowania. Jako nieistniejąca nie wywołuje zatem żadnych skutków prawnych, tak jakby do głosowania nad jej treścią w ogóle nie doszło.
Przedmiotem zaskarżenia mogą być tylko uchwały, które zostały podjęte i są zdarzeniami prawnymi, czyli prowadzą przynajmniej w zamierzeniu do powstania, zmiany lub ustania stosunku prawnego. Brak skutków prawnych w sytuacji odrzucenia treści uchwały (jej niepodjęcia) sprawia, że nie ma substratu, który mógłby zostać usunięty przez sąd w orzeczeniu uchylającym taką uchwałę, a w zasadzie uchylającym negatywny wynik głosowania. Jednocześnie uchylenie negatywnego wyniku głosowania w żaden sposób nie służy realizacji interesów skarżącego – stan istniejący po uchyleniu byłby identyczny ze stanem, jaki istniałby w razie braku uchylenia negatywnego wyniku głosowania – tj. na gruncie przedmiotowej sprawy nawet przy hipotetycznym uwzględnieniu powództwa i uchyleniu wyniku głosowania, powodowie nadal nie dysponowaliby zgodą wspólnoty na dokonanie remontów, a orzeczenie sądu w przedmiocie głosowania tej zgody by nie zastąpiło.
A zatem oddanie głosów przeciwko uchwale o zaproponowanej treści nie może zostać uznane za uchwałę o treści przeciwnej niż będąca przedmiotem głosowania, gdyż pozostawałoby to w sprzeczności z naturą zdarzenia, jakim jest podejmowanie uchwał oraz ignorowałoby różnicę w treści głosu za i przeciw uchwale. Niezależnie od niemożliwości uznania negatywnego wyniku głosowania za uchwałę negatywną o treści przeciwnej do odrzuconego projektu, wyrok uchylający taką „uchwałę” byłby rozstrzygnięciem bezprzedmiotowym, gdyż nie zobowiązywałby ani do podjęcia uchwały o przeciwnej treści, ani w ogóle do poddania kwestii będącej przedmiotem niepodjętej uchwały pod ponowne głosowanie (uchwała Sądu Najwyższego z 20 listopada 2024 r., sygn. akt III CZP 20/23). W związku z tym, wobec braku substratu zaskarżenia, tj. braku uchwały w rozumieniu art. 25 uwl, sąd powództwo oddalił.
Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z 18 listopada 2025 r., sygn. akt I C 658/25
Oprac. PB
